De kracht van Pietje Puk

De kracht van Pietje Puk

Een paar weken geleden mocht ik de naam onthullen van een seniorencomplex in Rotterdam-Ommoord. Die nieuwe naam hoorde bij een aangepast woon-zorgconcept, dat was ontwikkeld door een aantal betrokken partijen. In de toespraken werden al tipjes van sluiers opgelicht door woorden die werden gebruikt als ‘eigenzinnig’ en ‘hart van goud’. Uiteindelijk verscheen pontificaal ‘Pietje Bell Huis’ op de gevel. Applaus en lachende gezichten voelden als een bekroning van het vele werk dat was verricht. Dat intrigeerde me.

“Eigenzinnig, anders dan anderen, hart van goud…”

Onder de aanwezigen zag ik bewoners van het voormalige verzorgingshuis. Ik vroeg me af of de naam ‘Pietje Bell’ bij hen ook de associaties opriep die aan het getransformeerde woon-zorgconcept waren toegedicht. Eigenzinnig, anders dan anderen, hart van goud… was dat ook wat de aanwezigen -en met name de bewoners- voelden bij de onthulling? Ongetwijfeld had bij menigeen de naam herinneringen opgeroepen aan de jeugdboeken van toen. In de tijd dat Chris van Abkoude de Pietje Bell-boeken schreef, was het niet gebruikelijk om kinderverhalen te schrijven vanuit het perspectief van het kind. Abkoude deed dat wel. Ook eigenzinnig.

Een paar dagen later dacht ik terug aan ‘Pietje Bell’ en wat dat bij me opriep. Wat was er écht nodig, vroeg ik me af, om de bewoners zich thuis te laten voelen in de woningen die wij blijkbaar zo ‘eigenzinnig’, ‘anders dan anderen’ en met een ‘hart van goud’ voor hen hadden ingericht? Alleen de naam kon het niet zijn. Zat het misschien in de gedachtengang van de schrijver, die vond dat je jeugdverhalen moest schrijven vanuit het perspectief van het kind? En als je dat vertaalde naar een woon-zorgconcept: kon dat ook alleen maar bedacht worden vanuit het perspectief van de ouderen?

“Pietje Puk kende de verhalen van de mensen die er woonden en zij kenden hem.”

De vraag stellen was hem eigenlijk ook beantwoorden. Natuurlijk stond degene die woon-zorg nodig had centraal. Maar hoe deden we dat dan, dat ‘centraal stellen’? ‘Pietje Bell’. De naam bleef me door het hoofd gaan. En zoals zo vaak als ik associatief nadenk, schoten anderen herinneringen daar dwars doorheen. ‘Pietje Bell’ linkte vrij vlot naar ‘Pietje Puk’. Ik las als kind alles van Pietje Puk. Het was in de tijd dat ik als zoon van een gastarbeider naar Nederland was gekomen. Dat was in 1976. Pietje Puk was een postbode in het dorpje Keteldorp die daar met iedereen contact had. Hij kende de verhalen van de mensen die er woonden en zij kenden hem.

Ik kan me herinneren dat ik dat als kind geweldig vond. Dat iemand met iedereen contact kon hebben en hun verhalen met een vriendelijke postbode-lach elke keer weer aanhoorde. Echte verhalen van echte mensen en daar het middelpunt van zijn. Dat was mijn Pietje Puk. En eigenlijk is dat, nu ik er zo over nadenk, 41 jaar later misschien wel de ware betekenis van ‘centraal stellen’. De ‘Pietje Puk’ zijn voor anderen. Hun verhalen aanhoren en dat als wezenlijk onderdeel zien van de taak die je hebt. En dan maakt het niet uit of je postbode bent of huismeester.

“Hen vertrouwen geven en zich veilig laten voelen.”

Want of je nou Pietje Bell heet of Pietje Puk. En of je in Keteldorp, Groningen, Roermond of in Rotterdam-Ommoord woont, het principe verandert niet. Met een hart van goud, midden tussen de mensen staan. Hen vertrouwen geven en zich veilig laten voelen. Dan mag je best een beetje eigenzinnig zijn of anders dan anderen, maar dan ben je vooral één met de anderen. En daar gaat het om wat mij betreft. Met dank aan alle huismeesters, aan Pietje Bell en vooral aan Pietje Puk.

Hassan Najja
Hassan Najja
Directeur-bestuurder. Betrokken, bevlogen, sociaal. Met oprechte aandacht voor zijn medemens. Ik vind mensen gewoon leuk. Blog over verwondering, bewonersverhalen en mijn visie op de samenleving en in het bijzonder de ouderenhuisvesting.

Geen reacties

Laat een reactie achter

We zouden het op prijs stellen als u beleefd wilt blijven.
Uw e-mail zal niet worden getoond.


Inschrijven voor de nieuwsbrief

  1.