Blog | Worden we straks allemaal oud in een woongroep?

Blog | Worden we straks allemaal oud in een woongroep?

Mijn collega van Communicatie werd laatst gebeld door de publieke omroep. Of ze bewoners van woongroepen kunnen interviewen. Want vredig, gezellig samenwonen, met name bij ouderen, wordt toch steeds belangijker? Is wonen in een woongroep dé oplossing voor het langer zelfstandig wonen?

SOR huisvest meerdere woongroepen. Maar woongroepen zijn er in vele soorten en maten. Het principe is dat je met een groep mensen samen woont in een gebouw op basis van overeenkomst(en); geloofsovertuiging, leeftijd, normen en waarden, geslacht, interesses etc. Maar ook samen wonen in de zin van samen activiteiten ondernemen, samen eten, voor elkaar zorgen, woonruimten met elkaar delen. Klinkt toch gezellig, veilig en vertrouwd. Zou deze woonvorm een oplossing bieden voor alle ouderen die steeds langer zelfstandig thuis moeten wonen?

Persoonlijk was ik altijd wat sceptisch over een woongroep binnen een SOR gebouw

Zo’n apart clubje leek me maar niks. Aspecten zoals het delen van ruimten, of eigen toewijzingsregels (ook nog eens tegen het reguliere systeem in) om lid te mogen worden van de woongroep, kwamen mij als benauwend over. Een verontrustende brief van een woongroep was een mooie aanleiding om een kijkje te gaan nemen!

Verontrustend vroeg de woongroep: We lopen vast met de nieuwe regels van woningtoewijzing. Wil je met ons meedenken?

Twee vriendelijke heren, voorzitter Herman en secretaris Ruud van de woongroep, ontvingen me hartelijk. Deze enthousiaste Rotterdammers vertelden over hun groep, de regels, gebruiken, ontstaansgeschiedenis, de leden en de helaas overleden maar niet vergeten oud-leden. Ik kreeg een rondleiding door het gebouw en mocht zelfs hun eigen woning bekijken. Een en al gastvrijheid!

Een gezonde mix van draagkrachtigen en zorgbehoevenden in een woongroep is om de leefbaarheid te garanderen

Het niet meer zelf invloed hebben op die mix is precies de reden waarom men bij ons aan de bel trekt. Want in de nieuwe Woningwet zijn de regels voor het toewijzen van een woning veranderd. Ook wel bekend onder de term ‘passend toewijzen’. Hierdoor loopt men vast bij het aandragen van passende nieuwe woongroep-kandidaten. De woongroep moet immers een gezonde mix houden qua leeftijd en draagkracht. Samen zoeken we, binnen de regels, ruimte om die mix van bewoners te kunnen handhaven.

Ze zijn gewoon een apart clubje, net als mijn studentenclubje, maar niet los van de samenleving

Hun normen en waarden zijn net als die van de gemiddelde burger, het is een gemixte groep, deelname aan activiteiten is vrijwillig, er worden geen beperkingen gelegd op het gebied van geloofsovertuiging of cultuur en ieder heeft zijn eigen volwaardige huis. Wat ze wel van hun medebewoners vragen is oprechte interesse in elkaar, voor elkaar klaar staan. En de wil om af en toe wat voor anderen te organiseren of te doen. Niets anders dan je ook voor je eigen familie en vrienden doet.

En zowaar groeide ter plekke mijn sympathie voor deze vorm van samenleven. Het doet me denken aan mijn studententijd. Een periode waar ik goede herinneringen aan heb overgehouden. De negatieve aspecten van een studentenhuis, het moeten delen van de keuken, badkamer, huiskamer, wasmachine, spelen hier niet. De positieve aspecten, het hebben van mensen in de buurt als je niet alleen wilt zijn, om zaken mee te delen, activiteiten mee te doen, die het door hebben als je je gebruikelijke patroon niet volgt en dan even bij je langskomen, vind je terug in de woongroep.

Laten we eerlijk zijn. Met het verdwijnen van het verzorgingshuis is deze mix toch in elk woongebouw van belang om je lekker thuis te voelen?

Afgezien van mijn eigen groeiende sympathie voor de woonvorm, denk ik dat deze woonvorm kan helpen om mensen langer zelfstandig te laten wonen. Samen wonen met gelijkgestemden, die oog hebben voor elkaar, die zorgen voor ontmoeting. Een mix die je ook ziet in de samenleving. Alleen dan kan een woongroep zich zelfstandig staande houden.
En laten we eerlijk zijn. Met het verdwijnen van het verzorgingshuis, is deze mix toch in alle woongebouwen van belang om je lekker thuis te voelen? Actieve bewoners zijn essentieel voor het behoud van een leefbaar gebouw!

We duiken in dit uitdagende vraagstuk over hoe ouderen in de toekomst samen wonen

Door het langer zelfstandig wonen wordt de mix van draagkrachtige en zorgbehoevende bewoners op de proef gesteld. Moeten we de leeftijdsgrens van 50 jaar misschien loslaten voor een betere mix van bewoners? En moeten we meer gaan denken aan de woongroep als minisamenleving in onze woongebouwen? Een vraagstuk waar we ons samen met onze stakeholders de komende jaren flink over gaan buigen.

Yvonne Brugmans
Yvonne Brugmans
Projectleider strategie en beleid. Verbinder, strateeg, nieuwsgierig. Ik ben altijd op zoek naar samenwerking tussen mensen en organisaties. De schakel tussen Huurdersplatform en SOR. Blog over samen de kleine dingen in het leven koesteren en mooier maken.

2 reacties

Tim Dekker

Ongeveer 3 jaar geleden

Mooie blog Yvonne

Scootmobiel hulpdienst

Ongeveer 2 jaar geleden

Interessant artikel. HEt lijkt me een gezellige boel in zo'n woongroep!

Laat een reactie achter

We zouden het op prijs stellen als u beleefd wilt blijven.
Uw e-mail zal niet worden getoond.


Inschrijven voor de nieuwsbrief

  1.